Orta Asya Hun İmparatorluğu’nun gölgesi büyük lideri Mete Han, baş koyduğu zorlu mücadelenin Çin’i kapsayan operasyonuna başlamıştı. Zira entrika peşinde koşan Çin’in Han Hanedanı mensupları at üzerinde doğup at üzerinde ölen bu millete çok zarar vermişti. Çerilerini toplayan Mete Han, Çin’in kuzeyini işgal etti. Buradaki kavimleri sancağı altına aldı ve Çin Hanedanı’nı toprakları üzerindeki siyasi birliği sağlayacak otoriteyi kaybetti.

Mete Han, yorgun düşen çerileriyle yeni bir akına başlamadan önce Tanrı Dağları’nın eteğinde dinlenmeye çekildi. Gün doğarken Mete Han uyandı ve Çin topraklarına uzun uzun baktı. Yiğitlerden bir tanesi Mete Han’ı düşünür görünce saygıdan korkarak yanına vardı.

Yiğit: Ey hanların hanı Mete Yabgu senin için ölmeye hazırım. Ne düşünürsün emret yapayım.

Mete Han: Çin’i düşünüyorum.

Yiğit: Kuzey Çin’e hükmediyorsunuz efendim, gerisi de gelecek. İmparator şimdiden size yaranma planlarına başladı.

Mete Han: Bahsettiğin mesele mühim değil.

Yiğit: Ey yüce Mete Yabgu peki nedir, sizin canınızı sıkan gün doğarken derin derin düşünceye dalmanıza sebep olan şey nedir?

Mete Han: Çok mu bilmek istersin?

Yiğit: Evet efendim.

Mete Han: Ey yiğit er, bu kadar Çinliyi nereye gömeceğiz?

asdf…